Dehispot krople na odrobaczanie dla kotów
Dehispot to krople spot-on dla kotów, które zwalczają tasiemce i nicienie jedną aplikacją na skórę karku. Łączy dwie substancje czynne, prazykwantel i emodepsyd, więc działa przy mieszanych inwazjach pasożytniczych. Nie trzeba podawać tabletki ani walczyć z pupilem. Lek występuje w trzech wariantach wagowych, dla kotów od 0,5 do 8 kg.
Dehispot rozwtór do odrobaczania dla kotów
- Podwójne działanie – zwalcza jednocześnie robaki obłe (nicienie) i płaskie (tasiemce)
- Jednorazowe podanie wystarcza do leczenia inwazji nicieni i tasiemców
- Aplikacja na skórę karku, bez tabletek, pasty i zmuszania kota do połykania
- Trzy warianty wagowe: małe koty (≥0,5–2,5 kg), średnie koty (>2,5–5 kg) i duże koty (>5–8 kg)
- Opakowania po 1 lub 3 pipetki
- Działa na larwy, postacie niedojrzałe i dojrzałe nicieni, w tym na Toxocara cati
- Zwalcza tasiemca Echinococcus multilocularis, groźnego także dla człowieka
- Może być stosowany u kotek w ciąży i w okresie laktacji
- Dla kociąt od 8. tygodnia życia
- Producent: Krka, europejski producent leków weterynaryjnych
Dwie substancje czynne, jedna pipetka
Siła preparatu wynika z połączenia dwóch substancji o różnych mechanizmach działania. Prazykwantel to sprawdzony środek przeciw tasiemcom, czyli robakom płaskim, które pasożytują w jelitach kota. Emodepsyd odpowiada za walkę z nicieniami, czyli robakami obłymi, takimi jak glisty i tęgoryjce. Działa nie tylko na dorosłe pasożyty, ale także na ich postacie niedojrzałe i stadia larwalne.
Dzięki temu jedna dawka zastępuje dwa osobne preparaty. To szczególnie wygodne u kotów, które nie tolerują tabletek, wypluwają je albo stresują się przy każdej próbie podania leku doustnie. Substancje wchłaniają się przez skórę i docierają do pasożytów od wewnątrz. Właściciel nie musi więc ukrywać leku w jedzeniu ani przytrzymywać pyszczka zwierzęcia.
Przeciwko jakim pasożytom działa Dehispot?
Preparat jest przeznaczony dla kotów, u których stwierdzono mieszaną inwazję pasożytniczą lub które są nią zagrożone. Oznacza to, że sprawdza się wtedy, gdy trzeba zwalczyć jednocześnie robaki obłe i płaskie. Jeśli ryzyko dotyczy tylko jednej grupy pasożytów, lekarz weterynarii może zalecić preparat o węższym spektrum.
Robaki obłe (nicienie)
- Toxocara cati – postacie dojrzałe, niedojrzałe oraz larwy L4 i L3; najczęstsza glista kotów
- Toxocara cati (larwy L3) – leczenie kotek w późnej ciąży, aby zapobiec zarażeniu kociąt przez mleko
- Toxascaris leonina – postacie dojrzałe, niedojrzałe oraz larwy L4
- Ancylostoma tubaeforme – postacie dojrzałe, niedojrzałe oraz larwy L4 (tęgoryjec)
Robaki płaskie (tasiemce)
- Dipylidium caninum – postacie dojrzałe i niedojrzałe; tasiemiec przenoszony przez pchły
- Taenia taeniaeformis – postacie dojrzałe; kot zaraża się nim, polując na gryzonie
- Echinococcus multilocularis – postacie dojrzałe; tasiemiec bąblowcowy, groźny dla ludzi
Warianty Dehispot – dopasuj pipetkę do wagi kota
Dehispot występuje w trzech wielkościach pipetek, które różnią się objętością roztworu i ilością substancji czynnych. Opakowania łatwo rozróżnić po kolorze: wersja dla małych kotów ma kolor turkusowy, dla średnich niebieski, a dla dużych fioletowy. Każdy wariant jest dostępny w opakowaniu z jedną pipetką, na pojedynczy zabieg, lub z trzema pipetkami. Większe opakowanie przyda się przy regularnym odrobaczaniu jednego kota albo w domu, w którym mieszka kilka kotów o podobnej masie ciała.
| Wariant | Masa ciała kota | Objętość pipetki | Kolor opakowania |
|---|---|---|---|
| Dehispot 30 mg/7,5 mg – małe koty | ≥0,5–2,5 kg | 0,35 ml | turkusowy |
| Dehispot 60 mg/15 mg – średnie koty | >2,5–5 kg | 0,70 ml | niebieski |
| Dehispot 96 mg/24 mg – duże koty | >5–8 kg | 1,12 ml | fioletowy |
Skład Dehispot
Dehispot 30 mg/7,5 mg roztwór do nakrapiania dla małych kotów (0,35 ml)
Skład: prazykwantel 30 mg, emodepsyd 7,5 mg
Dehispot 60 mg/15 mg roztwór do nakrapiania dla średnich kotów (0,70 ml)
Skład: prazykwantel 60 mg, emodepsyd 15 mg
Dehispot 96 mg/24 mg roztwór do nakrapiania dla dużych kotów (1,12 ml)
Skład: prazykwantel 96 mg, emodepsyd 24 mg
Substancje pomocnicze: butylohydroksyanizol (E 320) 5,4 mg/ml
Roztwór jest klarowny, a jego barwa waha się od bezbarwnej do żółtej lub brązowej. Taka zmienność koloru jest normalna i nie świadczy o wadzie produktu.
Dawkowanie Dehispot
Lek podaje się przez nakrapianie na skórę. Przed zabiegiem warto dokładnie zważyć kota, ponieważ zbyt mała dawka może nie zadziałać i sprzyja uodparnianiu się pasożytów na leki. Zalecana minimalna dawka to 12 mg prazykwantelu i 3 mg emodepsydu na kilogram masy ciała, czyli 0,14 ml roztworu na kilogram.
| Masa ciała kota | Pipetka | Objętość | Prazykwantel (mg/kg) | Emodepsyd (mg/kg) |
|---|---|---|---|---|
| ≥0,5–2,5 kg | dla małych kotów | 0,35 ml | 12-60 | 3-15 |
| >2,5–5 kg | dla średnich kotów | 0,70 ml | 12-24 | 3-6 |
| >5–8 kg | dla dużych kotów | 1,12 ml | 12-19,2 | 3-4,8 |
| powyżej 8 kg | odpowiednia kombinacja pipetek z różnych wariantów | – | – | – |
Jedno podanie wystarcza do leczenia inwazji nicieni i tasiemców. U kotek w ciąży, aby zapobiec przeniesieniu larw Toxocara cati z mlekiem na kocięta, lek podaje się jednorazowo około 7 dni przed spodziewanym porodem.
Jak prawidłowo zaaplikować Dehispot?
Aplikacja trwa kilka sekund i nie wymaga wprawy. Wystarczy wykonać kilka prostych kroków:
- Wyjmij jedną pipetkę z opakowania. Trzymaj ją pionowo, przekręć i zdejmij nasadkę.
- Odwróć nasadkę i nałóż ją drugim końcem z powrotem na pipetkę. Dociśnij i przekręć, aby przebić uszczelnienie, a następnie zdejmij nasadkę.
- Rozsuń sierść na karku kota, u podstawy czaszki, tak aby odsłonić skórę.
- Przyłóż końcówkę pipetki do skóry i ściśnij ją kilka razy, aż całkowicie się opróżni. Całą zawartość nanieś w jednym miejscu.
- Uważaj, aby roztwór nie trafił na palce. Po zabiegu umyj ręce.
Miejsce u podstawy czaszki wybrano celowo. Kot nie dosięgnie go językiem, więc ryzyko zlizania preparatu jest minimalne.
Odrobaczanie kotek w ciąży i karmiących
Wiele leków przeciwpasożytniczych wymaga ostrożności u ciężarnych zwierząt. Dehispot można stosować w ciąży i podczas laktacji, co czyni go dobrym wyborem dla hodowców i opiekunów kotek spodziewających się potomstwa.
Ma to duże znaczenie, ponieważ kocięta bardzo często zarażają się glistami od matki, wraz z mlekiem w pierwszych dniach życia. Podanie preparatu na około tydzień przed porodem przerywa ten łańcuch zarażenia i pozwala maluchom wejść w życie w lepszej kondycji. Same kocięta można odrobaczać Dehispotem od 8. tygodnia życia, gdy ważą co najmniej 0,5 kg.
Ważne środki ostrożności
Bezpieczeństwo kota
- Stosuj wyłącznie na nieuszkodzoną skórę; nie podawaj doustnie ani w zastrzykach
- Nie stosuj u kociąt poniżej 8. tygodnia życia oraz u kotów lżejszych niż dolna granica wagowa danego wariantu
- Nie stosuj przy nadwrażliwości na substancje czynne lub pomocnicze
- Nie pozwól, aby kot lub inne koty w domu wylizywały miejsce aplikacji, dopóki jest wilgotne
- Nie kąp kota i nie myj go szamponem, dopóki preparat nie wyschnie
- Jeśli kot przyjmuje inne leki, skonsultuj się z lekarzem weterynarii (możliwe interakcje m.in. z iwermektyną, erytromycyną, prednizolonem i cyklosporyną)
- U chorych lub osłabionych zwierząt decyzję o podaniu podejmij z lekarzem weterynarii
Bezpieczeństwo domowników
Preparat może podrażniać skórę i oczy. Jeśli roztwór trafi na skórę, od razu umyj ją wodą z mydłem; jeśli do oczu, przepłucz je dużą ilością wody. Podczas aplikacji nie jedz, nie pij i nie pal. Dzieci nie powinny dotykać kota zaraz po zabiegu, a przez pierwsze 24 godziny nie powinny z nim spać. Rozpuszczalnik zawarty w leku może plamić tkaniny, skórę naturalną i tworzywa sztuczne, dlatego przed kontaktem z meblami miejsce aplikacji powinno wyschnąć.
Działania niepożądane występują bardzo rzadko. Mogą to być przejściowe wyłysienie, świąd lub zaczerwienienie w miejscu podania, a po zlizaniu leku także ślinotok, wymioty czy drżenie. Objawy te mijają samoistnie.
Przechowywanie i utylizacja
Pipetki przechowuj w oryginalnym opakowaniu, które chroni je przed światłem i wilgocią, w miejscu niedostępnym dla dzieci. Lek nie wymaga specjalnej temperatury przechowywania, więc wystarczy zwykła domowa apteczka. Nie stosuj go po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
Zużytych pipetek nie wyrzucaj do kanalizacji ani do zwykłych śmieci. Emodepsyd może szkodzić rybom i innym organizmom wodnym, dlatego niewykorzystany lek oddaj do punktu zbiórki przeterminowanych leków lub zapytaj lekarza weterynarii o sposób utylizacji.
Jak często należy odrobaczać kota?
Ogólne zalecenie to odrobaczanie co najmniej 4 razy w roku, jednak w wielu przypadkach to za mało. Częstotliwość zabiegów zależy od wieku kota (kocięta i seniorzy wymagają więcej uwagi), trybu życia, środowiska, stanu zdrowia domowników oraz diety, zwłaszcza gdy kot je surowe mięso lub poluje. Znaczenie mają też podróże w rejony, gdzie występuje więcej pasożytów, oraz współistniejąca inwazja pcheł, które przenoszą tasiemca Dipylidium caninum.
| Ryzyko zarażenia | Sytuacja kota | Odrobaczanie |
|---|---|---|
| Niskie | kot niewychodzący, je głównie karmę przemysłową (sucha karma, puszki) | 2 razy w roku |
| Średnie do umiarkowanego | mieszka w domu, wychodzi pod kontrolą, rzadko poluje na gryzonie i ptaki | 4 razy w roku |
| Umiarkowane do wysokiego | często wychodzi, często poluje na gryzonie i ptaki | 4-12 razy w roku |
| Wysokie | żyje na zewnątrz, regularnie poluje, je surowe mięso lub mieszka z dziećmi, kobietami w ciąży, seniorami albo osobami przewlekle chorymi | raz w miesiącu |
Harmonogram najlepiej ustalić z lekarzem weterynarii, który oceni indywidualne ryzyko. Pamiętaj też, że inne zwierzęta w domu mogą być źródłem ponownego zarażenia, dlatego warto odrobaczać je jednocześnie.
6 faktów o pasożytach jelitowych u kotów
- Koty zarażają się najczęściej przez skażoną wodę lub pokarm, a także wylizując zanieczyszczone łapy czy sierść po kontakcie z glebą.
- Kocięta często zarażają się już od matki, w łonie albo wraz z mlekiem w pierwszych dniach życia.
- Jaja robaków są bardzo odporne i potrafią przetrwać w środowisku nawet kilka lat.
- Wiele pasożytów jelitowych kotów przenosi się na ludzi, szczególnie na dzieci bawiące się w piaskownicy lub ogrodzie.
- Larwy niektórych robaków wędrują po organizmie i mogą uszkadzać wątrobę, płuca, a nawet nerw wzrokowy, co grozi utratą wzroku.
- Zarażenie pasożytami wewnętrznymi da się skutecznie leczyć, a regularne odrobaczanie chroni zarówno kota, jak i całą rodzinę.
Po czym poznać, że kot ma robaki?
Inwazja pasożytów przez długi czas może przebiegać bez wyraźnych objawów. Dlatego regularna profilaktyka jest ważniejsza niż czekanie na sygnały alarmowe. Warto jednak wiedzieć, co powinno zaniepokoić opiekuna:
- białe, ruchliwe fragmenty przypominające ziarenka ryżu w okolicy odbytu, na posłaniu lub w kale (człony tasiemca)
- świąd odbytu i charakterystyczne „saneczkowanie”, czyli pocieranie pupą o podłogę
- biegunka, wymioty, czasem z widocznymi robakami
- matowa, zmierzwiona sierść i ogólne osłabienie
- chudnięcie mimo dobrego apetytu albo wyraźny spadek apetytu
- wzdęty, „baryłkowaty” brzuszek u kociąt i zahamowanie ich wzrostu
Jeśli zauważysz takie objawy, skontaktuj się z lekarzem weterynarii. Przed zastosowaniem Dehispot zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.
